03 maja 2007
powiem
teraz wam powiem
przepraszam, że tak późno
dużo czasu zabiera mi szczęście
ale już mogę powiedzieć
tak... teraz już mogę
zironizowałam swój los
wreszcie potraktowałam życie na serio
i tak jak powinnam
nareszcie nie udało się nikomu spieprzyć spontanicznych porywów chwili
i w błędnym kole zatrzasnąć moich niespełnionych pragnień
nie jestem już niepotrzebnym zjawiskiem
rozklekotanym bączkiem ocierającym przemoknięte do cna łzy
zakopanym gdzieś w kącie i niechcianym
jestem...
powiem wam wreszcie...
jestem szczęśliwa!!
tylko ciiiii...
to moja tajemnica
którą głośno krzyczę do całego świata...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz